Life of Cactus

Medium: Gelly roll stardust on Black paper

I want to be like a little cactus,
Growing strong on sand and dust.
Adapting to desert afar
Or living in a tiny jar.
Facing the sun when it is hot
Protect itself with thorn it’s got.
Then comes the time it has flowers
So rare that makes people wonder.
Learning to thrive on limitation
Even when life was like fiction.

-Wi Tanramluk

Advertisements

Intanon Starry Night & Sunrise by Andaman

IntanonStarryNight_SunriseByAndaman

I learn how to paint acrylic painting after work on Friday. The effects of the sunrise and the beach can be seen if you look at it when your eyes are half closed. So there is a combination of Andaman beach, the two pagodas at Intanon, and the night sky. The class was aimed for Intanon and Galaxy, but somehow pictures in my mind is clearer for the beach and the sunrise sky. There is so much going on in the mind of this artist and the picture tell it all. So here it goes, a mixing of both. ILMAO!

Welcome you to Intanon’s Starry night,

On sunrise and sunset are stunning.

Andaman Beaches are enlightening

inviting you all come to Thailand.

Mountain high in the north of Chiang Mai,

There’re two thai pagoda’s monument.

Down south, there’s emarald ocean,

Please come enjoy the Land of Smiles.

-Wi Tanramluk

Designing & Sewing future

 

When I was a young girl I wondered,
How Singer machine can neatly
Help my Mom sew zillion of artistry-
Tailor made and fancy wedding gown.
She was a professional dress maker,
Designer of her own fashion.
How pity she’s in heaven for one,
Life was stunt I’ve never get to sew.
That time I was only eleven
It happened like a flash of memory
I grew up a humble & tiny
Tailor-made drug design researcher.
Machines at present day are very wise.
Poem like this one, can it weave?
I was told AI will replicize
Till human like I will be defeated.

giphy

Thai Music

jakae

Jakae
I am an amateur “Jakae” player. It is a plucking musical instrument in Thailand. At that time I played this song called “Lao Duang Deun”. We did not recorded it but this link below can show how the song was played by one of the greatest Jakae master of Thailand.

Craft

I sprayed the gold colour in my bedroom because it was too windy outside in the winter time. The smell of that colour spray stayed for days so I do not recommend anyone to repeat my courage to do it besides your bed.

Below: Sala Thai and Line Thai stencils I designed for Thai Night 2008 back in Cambridge.

img_6246

n556855489_1003205_7684

A protein kinase with correct dimension in all angles. That time there was not a 3D printer yet. So I fold it by hand.

05123000

A scarf for lady mouse I knitted from leftover wool with a couple toothpicks.

dsc00849

New Zealand

Article below I wrote one day back in 1998

Wellington เป็นเมืองหลวงของประเทศนิวซีแลนด์ มีสถานที่สำคัญตามประสาเมืองหลวง และที่ขาดไม่ได้ก็คือ traffic jam อย่างไรก็ดีเรายืนยันว่าจะไม่มีที่ไหนในโลกนี้ที่รถติดเท่ากับกรุงเทพของเราชาวสยามอีกแล้ว ก็เป็นเมืองที่สวยนะ แต่ถ้าจะมองในแง่ของศิลปะและโบราณคดีก็คงจะสู้ประเทศแก่ๆ…(หมายถึงเก่าแก่)ไม่ได้ เพราะประเทศเค้ายังเด็กอายุแค่ 100 กว่าปีเอง ตึกรามบ้านช่องที่ว่าเก่า ก็สร้างมาไม่นานเท่าไหร่ แต่ถ้าพูดถึงธรรมชาติกลางเมืองละก็ เยี่ยม! พูดถึงสภาพภูมิประเทศ ถ้าท่านตั้งใจจะไปเที่ยวป่าสวยน้ำใสจริงๆละก็ เราอยากโฆษณาให้ข้ามเฟอร์รี่ไปเกาะใต้ เพราะตลอดเวลาที่เราซื้อหาโปสการ์ดรูปธรรมชาติที่ว่าเริ่ดที่สุด มันก็เป็นแถวๆ เกาะใต้ทั้งนั้นเลย คือเราชอบแบบว่าน้ำสีฟ้าอมเขียว เรียบ ใส ภูเขาสนสูงสง่าเป็นฉากหลัง ดอกไม้หรอมแหรมเป็นฉากหน้าอะไรอย่างนั้น ก็คล้ายๆกับ British columbia ของแคนาดาไง เกาะเหนือก็จะเขาเยอะนะ แต่ภูมิอากาศมันยังไม่ถึงขั้นใกล้คียงขั้วโลกขนาดเกาะใต้ ป่าก็ดูจะเป็นป่าชื้นๆ ไม่ใช่ป่าสน

ถ้าจะพูดถึงนิวซีแลนด์ก็ต้องพูดถึงแกะด้วย เท่าที่เราไปมานะ เค้าก็มีโชว์ตัดขนแกะ มีร้านขายพรมหนังแกะ และอะไรแกะ แกะ ทั้งหลาย ราคาก็จัดว่าแพงนะ แต่ถ้าคิดถึงขนนุ่มม.. ขาวว… อุ่นน… เอาไว้ซุกยามหนาวละก็ไม่เลวเลย เนื้อแกะยังเป็นอาหารสำหรับมื้อเย็นด้วยนะ เค้าก็เอาไปอบ ไปย่าง กินกับมันเผา มีทั้งมันฝรั่ง(potato) และมันเทศ (Kumara)
Teepapa Museum เป็นอภิมหาความภูมิใจของชาวกีวีเค้าเลยเชียว ข้างในก็เป็นพิพิธภัณฑ์นั่นแหละ เราก็ยังเดินไม่ทั่วหรอกนะ ไปถึงแค่ชั้น 4 แล้วสหพันธเพื่อนเค้าเบื่อๆกันก็เลยขึนรถไฟกลับ
รูปนี้เราถ่ายไว้ตอนนั่งรถเที่ยว เราถือเป็นงานประติมากรรมชั้นยอดของคนที่จงใจเอารถไปทิ้งไว้จนมันจมธรณี หรือจะขุดฝังมันลงไปในท่าทางที่เหมาะสมแล้วปล่อยให้หญ้ามันขึ้นอย่างเรียบเนียนปานนั้น

อ่าวหน้าบ้าน ที่ที่เราไปซุกหัวนอนเรียกว่า Titahi Bay เป็นส่วนหนึ่งของเมือง Porirua ก็เป็นทำเลที่เหมาะเจาะ เป็นเมืองเล็ก น่ารัก น่าอยู่ แต่เมืองนี้ลมแรงมากเลยนะ

เช้าวันหนึ่งเราอ่านหนังสือพิมพ์มีข้อความประมาณว่า “บ่ายวานนี้มีชายผู้หนึ่งประสบอุบัติเหตุถูกลมพัดหายไปจากกลางเมืองเวลลิงตัน จากการสืบสวนทราบว่าชายผู้นี้อยู่ระหว่างการเดินทางไปเข้าค่าย และอาจเนื่องจากเขากำลังรื้อของจากกระเป๋าเป้ขณะที่มีลมกรรโชกแรง จึงทำให้ท่ายืนของเขาไม่ stable พอที่จะตั้งมั่นอยู่ได้ จึงถูกลมพัดหายไป เจ้าหน้าที่ได้กระจายกำลังออกค้นหาแล้วพบว่าเขาถูกพัดไปติดอยู่บนต้นไม้บริเวณเขาแห่งหนึ่งซึ่งห่างออกไปไม่มากนัก” ท่านอาจจะอ่านแล้วรู้สึกเฉยๆ แต่เราอ่านแล้วรู้สึกขำมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา คือเรารู้นะว่าเมืองเวลลิงตันหนะ เป็นเมืองที่ windy แต่สมองน้อยๆของเราไม่เคยคิดได้เลยว่าถ้าเราเดินไปตามถนนฝ่าลมแรงประมาณนั้น (ที่เราฝ่าอยู่ทุกวัน) โดยไม่ต้องมีพยากรณ์อากาศว่าวันนั้นมี storm แค่ windy แล้วเรายืนด้วยท่ายืนที่ไม่ stable พอ เราจะถูกลมพัดและอาจหายไปได้

New Zealand แดนดินถิ่น Kiwi
 เขียวขจีด้วยป่าไม้และใบหญ้า
 ดินแดนแห่งเมฆขาวจรดขอบนภา
 บนผืนฟ้ากว้างใหญ่สุดสายตา
 กิ่งไม้ลู่พลิ้วไหวตามแรงลม
 สายฝนพรมความชุ่มชื่นให้ผืนหญ้า
 แสงแดดส่องทะเลงามอร่ามตา
 หมู่วิหคบินไปมาช่างน่าชม
 เห็นโขดหินเรียงรายตามชายฝั่ง
 ปะการังใต้น้ำดูงามสม
 ปลาตัวน้อยว่ายไปมาน่าภิรมย์
 หอยตัวกลมเกาะหินเกลี้ยงอย่างเย็นใจ
 ดวงฤดีได้โบยบินถึงถิ่นนี้
 แสนยินดีได้เที่ยวชมเมื่องฟ้าใส
 วันเวลายาวนานที่ผ่านไป
 และหนทางยาวไกลที่ผ่านมา
 ให้อะไรตั้งมากมายกับชีวิต
 ทั้งความคิด การปรับตัว และภาษา
 เป็นโมงยามอันมีค่าของเวลา
 จะตรึงตราประทับจิตนิจนิรันดร์
 ได้ไปเห็น Parliament of NZ
 ประติมากรรมเมารีอันลือลั่น
 ความยิ่งใหญ่ของสุดยอดพิพิธภัณฑ์
 Wellington งามเกินคำบรรยาย
 ไป Lindale ดูเขาตัดขนแกะ
 ได้เห็นแพะ โคนม และกระต่าย
 ทั้งนก เป็ด ไก่ ห่านก็มากมาย
 มีฝูงแกะมาทายทักน่ารักดี
 ไป Taupo ดูน้ำตก ภูเขาไฟ
 บ่อโคลนเดือดคลุ้งด้วยไอหลายหลากสี
 นั่งเรือ Yatch ไปดูหินชาวเมารี
 กะลาสีชื่อ Dawson สะกิดใจ
 ได้ขี่ม้าท่องไปในไพรกว้าง
 ตลอดทางแสนสวยด้วยมวลไม้
 นั่ง Jet Boat ทวนกระแสลำธารไหล
 แสนสุขใจ ได้พายเรือและตกปลา
 ที่โรงเรียนได้คบเพื่อนแสนดี
 แม้ว่าเราจะต่างกันที่ภาษา
 แต่ความรักสนิทแน่นแนบอุรา
 ต้องถึงกาลเอ่ยคำลาน่าเสียดาย