Bored at Work

The road is full of flowers.
Nature awarded you with these prize
Walking to see butterflies…
Free my mind from a tight cubicle
Of dim light & room full of papers,
Computer-generated pollutant,
Block my mind, blur my sight, freeze my hand.
Let’s make plan, see flowers, worth the time.

Life of Cactus

Medium: Gelly roll stardust on Black paper

I want to be like a little cactus,
Growing strong on sand and dust.
Adapting to desert afar
Or living in a tiny jar.
Facing the sun when it is hot
Protect itself with thorn it’s got.
Then comes the time it has flowers
So rare that makes people wonder.
Learning to thrive on limitation
Even when life was like fiction.

-Wi Tanramluk

Intanon Starry Night & Sunrise by Andaman

IntanonStarryNight_SunriseByAndaman

I learn how to paint acrylic painting after work on Friday. The effects of the sunrise and the beach can be seen if you look at it when your eyes are half closed. So there is a combination of Andaman beach, the two pagodas at Intanon, and the night sky. The class was aimed for Intanon and Galaxy, but somehow pictures in my mind is clearer for the beach and the sunrise sky. There is so much going on in the mind of this artist and the picture tell it all. So here it goes, a mixing of both. ILMAO!

Welcome you to Intanon’s Starry night,

On sunrise and sunset are stunning.

Andaman Beaches are enlightening

inviting you all come to Thailand.

Mountain high in the north of Chiang Mai,

There’re two thai pagoda’s monument.

Down south, there’s emarald ocean,

Please come enjoy the Land of Smiles.

-Wi Tanramluk

New Zealand

Article below I wrote one day back in 1998

Wellington เป็นเมืองหลวงของประเทศนิวซีแลนด์ มีสถานที่สำคัญตามประสาเมืองหลวง และที่ขาดไม่ได้ก็คือ traffic jam อย่างไรก็ดีเรายืนยันว่าจะไม่มีที่ไหนในโลกนี้ที่รถติดเท่ากับกรุงเทพของเราชาวสยามอีกแล้ว ก็เป็นเมืองที่สวยนะ แต่ถ้าจะมองในแง่ของศิลปะและโบราณคดีก็คงจะสู้ประเทศแก่ๆ…(หมายถึงเก่าแก่)ไม่ได้ เพราะประเทศเค้ายังเด็กอายุแค่ 100 กว่าปีเอง ตึกรามบ้านช่องที่ว่าเก่า ก็สร้างมาไม่นานเท่าไหร่ แต่ถ้าพูดถึงธรรมชาติกลางเมืองละก็ เยี่ยม! พูดถึงสภาพภูมิประเทศ ถ้าท่านตั้งใจจะไปเที่ยวป่าสวยน้ำใสจริงๆละก็ เราอยากโฆษณาให้ข้ามเฟอร์รี่ไปเกาะใต้ เพราะตลอดเวลาที่เราซื้อหาโปสการ์ดรูปธรรมชาติที่ว่าเริ่ดที่สุด มันก็เป็นแถวๆ เกาะใต้ทั้งนั้นเลย คือเราชอบแบบว่าน้ำสีฟ้าอมเขียว เรียบ ใส ภูเขาสนสูงสง่าเป็นฉากหลัง ดอกไม้หรอมแหรมเป็นฉากหน้าอะไรอย่างนั้น ก็คล้ายๆกับ British columbia ของแคนาดาไง เกาะเหนือก็จะเขาเยอะนะ แต่ภูมิอากาศมันยังไม่ถึงขั้นใกล้คียงขั้วโลกขนาดเกาะใต้ ป่าก็ดูจะเป็นป่าชื้นๆ ไม่ใช่ป่าสน

ถ้าจะพูดถึงนิวซีแลนด์ก็ต้องพูดถึงแกะด้วย เท่าที่เราไปมานะ เค้าก็มีโชว์ตัดขนแกะ มีร้านขายพรมหนังแกะ และอะไรแกะ แกะ ทั้งหลาย ราคาก็จัดว่าแพงนะ แต่ถ้าคิดถึงขนนุ่มม.. ขาวว… อุ่นน… เอาไว้ซุกยามหนาวละก็ไม่เลวเลย เนื้อแกะยังเป็นอาหารสำหรับมื้อเย็นด้วยนะ เค้าก็เอาไปอบ ไปย่าง กินกับมันเผา มีทั้งมันฝรั่ง(potato) และมันเทศ (Kumara)
Teepapa Museum เป็นอภิมหาความภูมิใจของชาวกีวีเค้าเลยเชียว ข้างในก็เป็นพิพิธภัณฑ์นั่นแหละ เราก็ยังเดินไม่ทั่วหรอกนะ ไปถึงแค่ชั้น 4 แล้วสหพันธเพื่อนเค้าเบื่อๆกันก็เลยขึนรถไฟกลับ
รูปนี้เราถ่ายไว้ตอนนั่งรถเที่ยว เราถือเป็นงานประติมากรรมชั้นยอดของคนที่จงใจเอารถไปทิ้งไว้จนมันจมธรณี หรือจะขุดฝังมันลงไปในท่าทางที่เหมาะสมแล้วปล่อยให้หญ้ามันขึ้นอย่างเรียบเนียนปานนั้น

อ่าวหน้าบ้าน ที่ที่เราไปซุกหัวนอนเรียกว่า Titahi Bay เป็นส่วนหนึ่งของเมือง Porirua ก็เป็นทำเลที่เหมาะเจาะ เป็นเมืองเล็ก น่ารัก น่าอยู่ แต่เมืองนี้ลมแรงมากเลยนะ

เช้าวันหนึ่งเราอ่านหนังสือพิมพ์มีข้อความประมาณว่า “บ่ายวานนี้มีชายผู้หนึ่งประสบอุบัติเหตุถูกลมพัดหายไปจากกลางเมืองเวลลิงตัน จากการสืบสวนทราบว่าชายผู้นี้อยู่ระหว่างการเดินทางไปเข้าค่าย และอาจเนื่องจากเขากำลังรื้อของจากกระเป๋าเป้ขณะที่มีลมกรรโชกแรง จึงทำให้ท่ายืนของเขาไม่ stable พอที่จะตั้งมั่นอยู่ได้ จึงถูกลมพัดหายไป เจ้าหน้าที่ได้กระจายกำลังออกค้นหาแล้วพบว่าเขาถูกพัดไปติดอยู่บนต้นไม้บริเวณเขาแห่งหนึ่งซึ่งห่างออกไปไม่มากนัก” ท่านอาจจะอ่านแล้วรู้สึกเฉยๆ แต่เราอ่านแล้วรู้สึกขำมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา คือเรารู้นะว่าเมืองเวลลิงตันหนะ เป็นเมืองที่ windy แต่สมองน้อยๆของเราไม่เคยคิดได้เลยว่าถ้าเราเดินไปตามถนนฝ่าลมแรงประมาณนั้น (ที่เราฝ่าอยู่ทุกวัน) โดยไม่ต้องมีพยากรณ์อากาศว่าวันนั้นมี storm แค่ windy แล้วเรายืนด้วยท่ายืนที่ไม่ stable พอ เราจะถูกลมพัดและอาจหายไปได้

New Zealand แดนดินถิ่น Kiwi
 เขียวขจีด้วยป่าไม้และใบหญ้า
 ดินแดนแห่งเมฆขาวจรดขอบนภา
 บนผืนฟ้ากว้างใหญ่สุดสายตา
 กิ่งไม้ลู่พลิ้วไหวตามแรงลม
 สายฝนพรมความชุ่มชื่นให้ผืนหญ้า
 แสงแดดส่องทะเลงามอร่ามตา
 หมู่วิหคบินไปมาช่างน่าชม
 เห็นโขดหินเรียงรายตามชายฝั่ง
 ปะการังใต้น้ำดูงามสม
 ปลาตัวน้อยว่ายไปมาน่าภิรมย์
 หอยตัวกลมเกาะหินเกลี้ยงอย่างเย็นใจ
 ดวงฤดีได้โบยบินถึงถิ่นนี้
 แสนยินดีได้เที่ยวชมเมื่องฟ้าใส
 วันเวลายาวนานที่ผ่านไป
 และหนทางยาวไกลที่ผ่านมา
 ให้อะไรตั้งมากมายกับชีวิต
 ทั้งความคิด การปรับตัว และภาษา
 เป็นโมงยามอันมีค่าของเวลา
 จะตรึงตราประทับจิตนิจนิรันดร์
 ได้ไปเห็น Parliament of NZ
 ประติมากรรมเมารีอันลือลั่น
 ความยิ่งใหญ่ของสุดยอดพิพิธภัณฑ์
 Wellington งามเกินคำบรรยาย
 ไป Lindale ดูเขาตัดขนแกะ
 ได้เห็นแพะ โคนม และกระต่าย
 ทั้งนก เป็ด ไก่ ห่านก็มากมาย
 มีฝูงแกะมาทายทักน่ารักดี
 ไป Taupo ดูน้ำตก ภูเขาไฟ
 บ่อโคลนเดือดคลุ้งด้วยไอหลายหลากสี
 นั่งเรือ Yatch ไปดูหินชาวเมารี
 กะลาสีชื่อ Dawson สะกิดใจ
 ได้ขี่ม้าท่องไปในไพรกว้าง
 ตลอดทางแสนสวยด้วยมวลไม้
 นั่ง Jet Boat ทวนกระแสลำธารไหล
 แสนสุขใจ ได้พายเรือและตกปลา
 ที่โรงเรียนได้คบเพื่อนแสนดี
 แม้ว่าเราจะต่างกันที่ภาษา
 แต่ความรักสนิทแน่นแนบอุรา
 ต้องถึงกาลเอ่ยคำลาน่าเสียดาย

Wat-Pra-Kaew

Wat Pra Kaew at panogira

 

We would wel…come you…. to Thailand

See this pan…orama….. of Temple
Wat-Pra-Kaew…. in City…. of Angel,
Casting a ….magic spell …..to charm you.
-Wi Tanramluk

เรามาเที่ยว วัดไทย กันเถอะนะ
ไปเที่ยวที่ วัดพระ แก้วกันก่อน
รูปสวยราว กับเห็น ก่อนตื่นนอน
ไปเที่ยวตอน ฟ้าใส ไม่อาจลืม

 

Niras MGGE trip

20160918_121555Composed by Ajarn Wi Tanramluk.

Saturday we woke up at dawn,

Meeting at the front lawn to register,

On MGGE airline trip remember?

Together we go to Muang Karn.

We get breakfast on the coach,

We have roast pork then go to Pueng Wan,

Introduce ourselves was so much fun.

We have run out of words to explain

Ourselves in two words about how

Unlike cow we control population.

Then we have our yummy lunch

And have fun with  Sai Yor draw the rope

Seven people pick the bottle,

We’re able to do it with much hope,

We did some chopsticktoscope

To shovel buttons in a jar.

There’s so much we have seen

Like a teen with guitar and bongo

We stopped by and take group photos

With our friends, we let go our armour

We bend down and breaking the ice,

Being nice to these strangers.

We may not know him or her

But they offered us helping hands

All the activities we have played

To stay stronger together.

With unbreakable bond we offered

A letter containing core values.

We are proud to be MGGE crew

To take you to a big adventure.

A few years from now remember

Advisers and friends tend to remain

With you during your ups and downs.

When lab gown stained with experience.

Please you guys only be patience.

You are recipients of our love and care.

%Contribution & Reward

14022349_10154259946090490_609013545052077256_n

If old times we divided by percent,
Who remain first author, who comes last,
Money and success reached this regard,
Who rewarded nature by which percent.

ถ้าตอนนั้นมัวแต่คิดแบ่งเปอร์เซ็นต์
โลกที่เห็นตอนนี้เป็นเช่นไรหนอ
เงินต้องน้อยงานต้องดีไม่ยอมรอ
เค้าคงท้อหนีหายไปหลายคน

ธรรมชาติมีความลับไม่สิ้นสุด
มาสะดุดที่แบ่งกันเห็นเห็น
ว่าก่อนทำใครได้ทำกี่เปอร์เซ็นต์
แล้วที่เห็นมันคิดเป็นเท่าไหร่กัน

ธรรมชาตินั้นไม่มีลิมิต
มันใช่สิทธิ์ของเรามาแบ่งสรร
ได้มาร้อยนั้นคิดเป็นเท่าไหร่กัน
ก็แค่นั้นเป็นเศษเสี้ยวธุลีทราย

แล้ววาดภาพการไต่กระไดชีพ
ว่าได้หยิบชิ้นปลามาเท่าไหร่
ตอนยังอยู่เทสลาได้เท่าใด
อุดมการณ์เป็นงานขายไม่จีรัง

-Wi Tanramluk